Podgorica, (MINA) – Bivši jugoslovenski i srpski predsjednik Slobodan Miloševiæ bio je Srbin porijeklom iz Crne Gore. Roðen je 20. avgusta 1941. godine u Požarevcu U Srbiji gdje je završio osmogodišnju školu i gimnaziju, a Pravni fakultet u Beogradu 1964. godine. Njegov otac Svetozar Miloševiæ studirao je teologiju ali nikada nije dobio sveštenièki èin. Izvršio je samoubistvo kada je Slobodan bio u srednjoj školi. Njegova majka Stanislava objesila se deset godina nakon suprugovog samoubistva. Miloševiæ je postao èlan Kumunistièke partije 1959. godine, a profesionalnu karijeru poèeo kao bankar u Beogradskoj banci. Kasnije je postao i predstavnik te banke u Nju Jorku. Na beogradskom Univerzitetu upoznao je Ivana Stamboliæa, zvijezdu u uspunu jugoslovenske Komunistièke partije. Iako je slijedio Stabmoliæa, kasnije æe ga optužiti »da je izdao srpsku stvar«. U aprilu 1987. Miloševiæ postaje glavni „igraè” na srpskoj politièkoj sceni. Njegova politièka pozicija èesto je opisivana kao nacionalizam. Njegovi kritièari podsjeæaju na izjavu datu na Kosovu 1987. “Niko ne smije da Vas bije”, po kojoj ga karakterišu kao nacionalistu, dok drugi to tumaèe kao izjavu protiv kršenja ljudskih prava. On je bio prvi politièar koji je poslije drugog svjetskog rata javno stao uz jednu naciju. Kasnije je Stamboliæ kazao “da je taj dan vidio kao kraj Jugoslavije”. U septembru 1987. kada je Stamboliæ postao predsjednik Srbije podržao je i izlobirao izbor Miloševiæa za novog lidera Komunistièke partije Srbije. U februaru 1988. godine Stamboliæa æe na mjestu predsjednika Srbije zamijeniti Miloševiæ, koji æe kasnije biti optužen da je naruèio njegovo ubistvo. Miloševiæ je dobar dio 1988. i 1989. godine proveo fokusirajuæi se na problem Kosova. Njegove pristalice organizovale su “antibirokratsku revoluciju” koje su uklonile izabrane lidere Vovodine, Crne Gore i Kosova. Krajem marta 1989. godine parlament Srbije je pod voðstvom Slobodana Miloševiæa donio novi srpski ustav koji je ukinuo autonomiju Vojvodine i Kosova. Tri mjeseca kasnije na Vidovdan, Miloševiæ je na Gazimestanu održao govor povodom 600 godina od kosovske bitke i rekao - “Mi smo opet u bitci i èeka nas još bitaka. Ove bitke nijesu bitke sa oružjem, osim kada se to neæe moæi izbjeæi” Ovaj njegov govor oznaèava se kao zvanièni poèetak srpske nacionalistièke kampanje koja æe biti nezaobilazni dio svih jugoslovenskih ratova nekoliko godina kasnije. Na 14. kongresu Kumunistièke partije Jugoslavije januara 1990. srpska delegacija predvoðena Miloševiæem insistirala je na suprotnom principu od onog iz Ustava 1974. godine koji je davao jednakost svim republikama SFRJ. To je prouzrokovalo da slovenaèka i hrvatska delegacija predvoðena Milanom Kuèanom i Ivicom Raèanom napuste kongres u znak protesta. U julu 1990. godine Miloševiæ je Kumunistièku partiju Srbije transformisao u Socijalistièku partiju Srbije. Nakon toga usvojen je novi ustav Srbije koji je obezbjedio direktan izbor predsjednika i veæa ovlašæenja. Miloševiæ je bio dva puta izabran za predsjednika Srbije na izborima 1990. i 1992. godine. Miloševiæev dolazak na vlast poklapa se sa narastanjem nacionalizma u svim bivšim jugoslovenskim republikama, paralelno sa padom komunistièkih vlada širom istoène Evrope. U junu 1991. godine Slovenci i Hrvati su se odvojili od Federacije, a ubrzo nakon toga je to uradila Makedonija i Bosna i Hercegovina. Srbi u Hrvatskoj poèeli su organizaciju autonomije sredinom 1990. i uživali podršku dijela jugoslovenske vlade. Narednih godina zajedno sa Jugoslavenskom Narodnom Armijom poèeli su rat protiv hrvatske vlade. Ista stvar desila se u Bosni i Hercegovini 1992. godine. Miloševiæ je 1995. godine pregovarao u Dejtonu o miru u Bosni u ime bosanskih Srba zajedno sa predstavnicima Bošnjaka i Hrvata. Nakon što je dogovor u Dejtonu postignut Miloševiæ je na zapadu oznaèen kao “stub balkanskog mira”. Miloševiæ 23. jula 1997. godine postaje predsjednik Savezne Republike Jugoslavije. Tokom 1998. godine kulminiraju sukobi sa albanskim separatistima na Kosovu. U martu 1999. godine NATO interveniše vazdušnim napadima na Saveznu Republiku Jugoslaviju. Bombardovanje se završava potpunim povlaèenjem Vojske Jugoslavije sa Kosova. Miloševiæ odbija da prizna prvu pobjedu opozicije na izborima održanim 24. septembra 2000. godine što dovodi do masovnih demonstracija koje ga konaèno 5. oktobra skidaju sa vlasti. Na Vidovdan 2001. godine Miloševiæ je predat predstavnicima Ujedinjenih nacija i sproveden u zatvorsku jedinicu u Ševeningenu. Suðenje Miloševiæu pred haškim Tribunalom poèelo je 12. februara 2002. godine, gdje mu je suðeno za genocid i zloèine protiv èovjeènosti. Miloševiæ je preminuo 11. marta u zatvorskoj æeliji Haškog tribunala. (kraj) jjs/del